24 januari 1905 – 12 april 1905
1905
Van 24 jan ‘05 – 12 april ‘05
Groningen 24 jan 1905 Om half 10 vertrok ik vanmorgen uit Almelo, weggebracht door Papa. Aan het station te Groningen waren Mies en de knecht, die ik na veel moeite vond, daar wij elkander geen van beiden herkenden. Mijn koffer was niet met den trein meegekomen, wij reden dus naar Mies haar huis, waar ik op de logeerkamer mijn toilet een beetje in orde maakte en daarna gingen Mies en ik uit door de brede Boleringstraat en Vischmarkt naar ‘t Munnikeholm (ons huis viel mij vreeselijk tegen) toen over het Emmaplein en de Ebbo Enniussingel, waar we Mevr. Reeling -Brouwer voor ‘t raam zagen zitten (ik herkende haar dadelijk) door de Heerestraat en zo weer terug. Ik vond ‘t erg leuk Gr. weer te zien en wist nog overal de weg. Thuisgekomen hernieuwde ik de kennismaking met Nicht, die erg vriendelijk en aardig waren toen gingen we in Mies haar kamertje heel gezellig teaën. Later kwam Neef ook, die ik ook erg aardig vind en beneden gekomen om te eten vonden wij er Li. Aan tafel was het erg vroolijk! Intusschen was mijn koffer gekomen en ging ik mij verkleden in mijn witzijden bloesje met witte kraag en witte wollen rok. → Iedereen vond het erg netjes! M. was in ‘t lichtblauw, een mooie japon, maar het maakte haar erg dik. ← Wij liepen naar het concert, dat in de Harmonie gegeven werd, ‘t was een oratorium van St-Vincentius, gemaakt door den Heer van ‘t Kruys, die ook dirigeerde. Ik vond er mooie gedeeltes in, maar over ‘t algemeen vreemde muziek, het koor was bij de foto’s heel goed. Er waren 3 solisten: Anna Kappel, sopraan, Tilly Koenen alt en Mr. Bas. De 1ste en laatste vond ik heel mooi, de 2 de niet zoo vooral niet in’t begin. De Heer van ‘t Kruys ontving 5 kransen, de solisten een paar bouwketen en krans en wij een portie ijs. Thuis kregen wij nog een glas limonade en gingen daarna naar bed. → Ik vind M. een allerliefst meisje heel vroolijk maar ze viel mij tegen wat mooiheid aangaat. ←
Woensdag 25 jan ‘05. Vanochtend schreef ik een brief aan Mama en vanmiddag kwam Gee Koppius hier thee drinken. Gee zag er snoeperig uit, een frisch aardig gezichtje! Onderwijl kwam Nicht Annette Hoeth, die ik dadelijk herkende; ze vroeg mij en Mies voor Zondag ten eten. Vanavond ging Mies uit eten en Neef ook naar 2 verschillende partijen. → Mies zag er erg aardig uit in een witte japon; ze heeft een heel mooie hals! Ze had zich erg geamuseerd, maar vertelde ook dat een Mr. Hooft haar had gezegd, dat Adri niet erg in den smaak was gevallen bij de heeren, ze vonden haar te bijdehand en overmoedig en ze wilden er haar wel eens graag in laten loopen. ←
Donderdag 26 jan ‘05. Vandaag gevoelde ik mij niet erg goed, zoodat ik te bed bleef tot 3 uur en Jan Kool, die anders vanmiddag eene visite zou komen maken aftelephoneerde. (…)
Vrijdag 27 jan ‘05. Mies en ik deden vandaag eenige boodschappen, ik kocht verlakte dansschoenen, daar de schoenen, die ik in Almelo had laten maken, weer te klein waren. Wij deden ook boodschappen in de Bazar Français, die erg groot is. Om 3 uur kwam James Kool aangestapt, ik vond hem heel geschikt, hij was nogal zenuwachtig. (…)
Zaterdag 28 jan ‘05 Tot mijn groote teleurstelling moest Mies vandaag weer te bed blijven, daar haar koorts 38° was, Dr. Kielstra kwam ook en zei dat ze morgen niet naar het dinertje mocht, vreeselijk jammer. Met Li bracht ik voor twaalven een bezoekje bij Mevr. Reeling- Brouwer, die haar voet bezeerd heeft en niet mag loopen; ik herkende Mevr. nog heel goed. Vanmiddag zat ik tot half 4 bij Mies en ging toen naar Gee, waar ik Willie, Nellie de Boer en Annie Meesten Oever vond. Nellie herkende ik goed, Annie niet direct. Annie is nog steeds dezelfde, erg laks, maar Nellie vond ik een aardig vroolijk meisje. ‘t Was een heel gezellig theetje, jammer maar dat Mies niet kon komen. Vanmiddag heeft Heleentje Feith ook nog een visite gemaakt, ze was erg aardig en inviteerde Mies en mij voor Dinsdag op de thee. Vanavond na het eten zat ik weer tot 8 uur bij Mies en vertelde haar veel over kostschool en mijne reizen, waarvoor zij zich zeer interesseerde. → Die goede Mies zit er erg over in en denkt, dat ik mij niet bij haar amuseer, en dat ik zoo weinig afwisseling heb, maar ik heb haar goed verzekerd dat ik het hier erg prettig vind. ←
Zondag 29 jan 1905. Ik zou vanochtend met Neef fietsen op Mies haar fiets, maar ik kon niet op dat zadel van haar zitten, toen ben ik maar naar Mies gegaan en heb bij haar bed gezeten. Betsy ten Bruggen Cate maakte mij vanmiddag ook eene visite, zij was heel aardig en zag er leuk uit. Om 5 uur ging ik bij Nicht Hoeth eten, ik haalde eerst Willy met het rijtuig af en bij Nicht Hoeth aangekomen , vonden wij er ook Betsy, Mies Mees met wie ik kennis maakte en verder de studenten: Co Kool, en Faille en Boerema, aan wie ik ook werd voorgesteld. Aan tafel was mijn buurman Co Kool en aan mijn rechterhand Boerema, het was bijzonder gezellig en vroolijk aan tafel, wij hadden ook een heel lekker dinertje. Na het eten gingen de heeren in de voorkamer rooken en bleven wij dames in de achterkamer praten, bijzonder leuk, Nicht Annette vond ik erg lief en vroolijk. → Co en la Faille vond ik de aardigste van de heeren, l.F. mooie oogen! ← Ave heette ziek te zijn, maar zeer waarschijnlijk kookte zij achter de schermen, daar zij kook en ook strijklessen geeft. Nadat we nog wat met de heeren hadden gepraat, werden wij door het rijtuig om kwart voor 10 weer gehaald (burgemeesters rijtuig staat altijd ‘t eerst voor). Aan tafel werd voor Mies Mees en Co Kool ook weer → over Adri gesproken; ik ze schijnen haar erg bijdehand gevonden te hebben en ze hadden niet veel met haar op. ← (…) Thuisgekomen ging ik nog even naar Mies om haar van alles te vertellen. Ik had weer mijn witte blouse met rok aan, de andere meisjes hadden allen → heel mooie japonnen aan, met sleepen, wat ik ook zoo graag wou hebben. ←
Maandag 30 jan 1905. Vanmorgen maakte ik kennis met Dr Kylstra. Met Neef ging ik toen het Stadhuis en het Provinciehuis bekijken, het laatste vooral was heel mooi met prachtig beeldhouwwerk. Thuisgekomen schreef ik brieven aan Mama en Coba. Vanmiddag ging ik met Nicht naar de Harmonie, naar Pictura kijken; er waren heele mooie schilderijen bij. Hierna ging ik bij Leentje Feith in haar zijkamertje theedrinken. Nicht Albertine zat er ook bij. Het was er vreeselijk gezellig en nicht en Heleentje waren bijzonder aardig; toen ik wegging maakte ik kennis met Hendrik Feith → (Ik vond het nogal gek dat hij mij dadelijk bij mijn naam noemde.) ← In haast ging ik weer naar huis om mij te verkleeden en liep toen gauw naar Willy Feith, waar ik at en kennismaakte met Louise en Rijnvis → (L. wordt erg achteraf gezet; R. kan niet leeren en heeft particuliere lessen en is bij een timmerman). ←
Na het eten gingen Willy en ik in haar zijkamertje zitten, dat er snoezig uitziet. Beneden gekomen maakte ik kennis met Juffr. Gratama, die zuster is in het Kinderziekenhuis, een aardig maar leelijk meisje. (…)
Dinsdag 31 jan 1905. Vanmorgen schreef ik aan Paula en Irmgard en vanmiddag gingen Neef en ik het ziekenhuis bezichtigen, het is prachtig en ontzettend groot, wij zagen o.a. de keuken, de waschinrichting enz. Neef had er eene vergadering en toen ging ik daarna eene visite maken bij Mevr. Kool, die uit was. (…)
Woensdag 1 febr. 1905. Adri was gisteren nog door Mr Buma voor het souper van de Contrapartij gevraagd en sprak met Nicht door de telephoon. Evan werd werd door Mr. Boissevain gevraagd, die nogal een verloopen student moet wezen. Hij schreef een brief aan Eva, welke hij p/a Mr.van Starkenborgh adresseerde Neef had erg veel pleizier erin en plakte er van achter 2 groote lakken van het Gemeentebestuur van Groningen op. Ook kocht hij een ansicht van een verliefde kerel die de hand op zijn hart houdt en gaf die een plaatsje in een album. Om half 3 kwamen Adri en Eva door Mevrouw Li en mij afgehaald (Mies mocht niet daar het station te tochtig was) → Adri vond ik vreeselijk bijdehand niet aardig ofschoon ze soms nog wel leuke dingen kan zeggen. Eva Hammema vond ik dadelijk bijzonder aardig en lief ← Adri en ik sliepen samen op de logeerkamer en Eva en Mies in Mies haar kamer. De meisjes hadden beiden verbazend veel kleren bij zich, vooral veel lichte blouses en mooie baljaponnen. Vanavond werd er wat muziek en kwam Mr Doornbosch nog even.
Donderdag 2 Febr. 1905. Vanmorgen hebben wij met ons vieren eerst een potje gewist en daarna brieven geschreven. ‘s Middags gingen ADR, Eva en ik per tram naar het Sterrebosch, dat mij vreeselijk tegenviel, evenals het gedeelte achter de Viaduct. Het woei ontzettend hard, zoodat we onze hoeden haast niet vast konden houden. Per tram gingen wij daarna weer naar het Zuiderzee- en na een boodschap te hebben gedaan in een kapperswinkel waar ons een stikbui overviel, liepen wij weer naar huis terug, waar wij vast ons balondergoed aandeden en daarna in Mies haar kamer theedronken.
Wij aten vroeg en om 5 uur kwam de kapper Adri en Eva kappen, Mies en ik wilden niet. Ik had mijn nieuwe wit voile japon aan met een sleep en opgemaakt met witzijden kant en een toef witte viooltjes. In mijn haar had ik ook viooltjes. Adri en Eva hadden witte japonnen aan van pongé zijde, Adri met oranje opgemaakt, Eva met veel tusschenzetsels en geboft, die van Eva was beelderig. Mies had een wit neteldoeksche aan met lichtgroen eronder. In 2 rijtuigen reden wij naar de Harmonie, waar we een half uur voor de gasten aankwamen. Ik stond versteld over de mooie versiering die er was aangebracht. De zaal was in tweeën gedeeld door een rood gordijn: aan de eene kant werd er gedanst, aan de andere gesoupeerd. Om in de danszaal te komen ging men door een laantje van dennenboomen en verder waren beide zalen met dennenboomen versierd, het orchest, dat bijzonder goed was, zat erachter. Van Mr Doornbosch vond Mies bij aankomst een beelderige bouquet bloemen. Om 8 uur kwamen de gasten eraan en werden er prachtige revérences voor de gastvrouw gemaakt, waarna Mies ons voorstelde en men ons om dansen vroeg. ‘t Was een verbazend leuk bal, een massa menschen kwamen mij aanspreken: zoo hernieuwde ik de kennismaking weer met Mr. en Mevr. ten Bruggen Cate, Mr. en Mevr. van Swinderen, Mr .Kool sprak mij aan en Mr. van Eeten, ik sprak mevr. Kool aan en Nicht Annette, moeder Feith en andere dames. Overal waren in de zaal gemakkelijke stoelen aangebracht, vooral een hoekje was erg in trek en daar holde iedereen na elken dans altijd heen. Er was ook een buffet, waar thee, limonade, punch a la Romaine te verkrijgen was. Er waren 2 quadrilles, de eerste had ik met Jan Kool, we hebben toen zoo’n vreeselijk moeten lachen, vooral om een joodje, Polak, die niets van de quadrille afwist en met Nora Kool danste. Dezen avond maakte ik ook weer kennis met Lou Mulder, Juffr. van Walree, Jet Quintus, Kiki Trip, die geëngageerd is met de Ruiter de Wild → (het geele gevaar zooals zijn a.s. schoonvader hem noemt). ← Aan het souper ging het erg vroolijk toe; iedereen moest zijn nieuwsgierigheid bedwingen, tot de dans voor het souper, toen men pas te weten kwam met wie men zou souperen. Onze tafel was als volgt : (tekening tafel met tafelschikking) Ik vond v. Imhoff een erg saaie piet, maar Mees was heel spraakzaam. Verder hadden we muziek aan tafel, heel vroolijk. Wij hadden een bijzonder goed menu dat 1 ½ duurde : Bouillon, pastijtjes, een soort vleesschotel, zalm, nougatijs, vruchten, dessert. Verder werd er witte en roode wijn en champagne geschonken. Na het souper de Washington Post en nog andere dansen. Om kwart voor 2 gingen de gasten naar huis en moest Mies ook mee van iedereen afscheid nemen. Adri, Eva, Muller (de rector), de Kools en ik hebben nog wat nagepraat en pretgemaakt. Toen iedereen weg was, bleven wij met Nicht en Neef nog wat in de zaal napraten en daarna gebruikten wij thuis nog een kop bouillon en een broodje met ansjovis, zodat het pas 4 uur was toen we in bed legden, allen uiterst tevreden met het dolle bal. → De aardigste student van het bal vond ik Jan Kool, hij is zoo aardig en gewoon! Iedereen in Groningen mag hem graag lijden. ← Eva heeft vandaag ook een briefje aan Boissevain geschreven om te zeggen dat ze de vriendelijken uitnodiging aannam en dat Mevr v. St. hem vrijdagmiddag gaarne zou ontvangen. Iedereen maakt zich een feest van morgenmiddag als hij komt, zonde dat ik er dan niet meer ben.
Vrijdag 3 Febr. 1905. Om kwart over 9 was ik vanmorgen al wakker. Adri stond toen op en ik om half 11, pakte mijn koffer en nam om 1 uur afscheid. Neef en Adri brachten mij in een rijtuig weg. Ik had nogal hoofdpijn en erge slaap, zoodat ik telkens weer indutte. Te Zwolle moest ik 1 uur aan het station wachtte, ik had toen erge hoofdpijn. Te Almelo aangekomen wachtte ik even tot Papa uit den trein van Hengelo was gekomen en toen gingen wij naar huis, waar ik behalve Ma ook Tante Jet vond, die hier reeds een week logeert. Tante zag er erg slecht uit. Ik verkleedde mij gauw in mijn boerinnen-pakje, at gauw en werd daarna per rijtuig thuisgebracht en kreeg warme wijn, zoodat toen ik naar bed ging en van alles verteld had, ik geen hoofdpijn meer had. Van Nicht kreeg ik vanmorgen ook een groote Groninger koek om mee naar huis te nemen, erg aardig.
Zaterdag 4 februari 1905. Na mijn pianoles, die gelukkig heel goed ging, dronken wij thee en na het eten kleedde ik mij in mijn costuumpje aan om om half 8 door Papa naar de Sociëteit gebracht te worden want wij moesten er een half uur eerder zijn dan de anderen. De avond begon met muziek van het Munstersche kapel, daarna een langdradige speech van Mr. Jannink en toen begon de Fransche operette van: Les noces de Jeannette, waarbij ik moest souffleren. Mevrouw Salomonson was Jeannette en zong prachtig! Mr. Bouman was Jean en speelde uitstekend; verder was Jan Palthe Thomas en ik Lisette, de laatste twee waren bijrollen. Dan was er nog een koor, waarin Jan P., Henk en Dick Stork, Dirk v.d.Sluys, een jongen Hubenet, Zus, Jet Lavenius, Lila, Mies, Ina, een meisje Hubenet in meededen, het stuk ging heel goed en werd erg toegejuicht. Jet L. gaf Mevr. een bouquet seringen namens het koor. Hierna werd er door ten Bruggen Cate, Hedeman, Koos Snel, Annette ten Bruggen Cate, Juffr. Lamberts en Jaqueline van Dam een stukje gespeeld dat de Huwelijksadvertentie heette en vreeselijk flauw was; het werd daarbij slecht gespeeld, Jaqueline was er nog de beste in. Er werden toen nog een paar dansen gedaan, die ik met Dick en van Doorninck had en toen werd er gesoupeerd, niet aan kleine tafeltjes zooals eerst ‘t plan was, maar aan een lange tafel in hoefijzervorm. Onze hoek zat zoo: (…) Het souper duurde 2 ½ uur, het begon op ‘t laatst wel wat te vervelen. Het menu was anders nogal goed, maar er waren erg lange tusschenpoozen. Er werden speeches afgestoken door: Mr. Jannink, Mr. Salomonson, Mr Bouman, Dr Salomonson, Mr v.d. Sluys en Dick. De speech van Dr. Salomonson vooral was erg aardig. Hij expliqueerde zijn aanwezigheid bij het feest door te zeggen, dat hij evenals Potgieter zei dat, wanneer men jong was men van oude menschen veel kon leeren, maar dat wanneer men oud was (hijzelf is in de 80) men jeugdig bleef door met jonge menschen om te gaan. Mr. v.d. S. dronk op de gezondheid der dames, waarop Dick het woordje vroeg en zei: Dames en heeren, ik wou even constateeren dat ik het geheel met mijn vader eens ben “Dit was echter geen verzinsel van Dick, maar van Jan Palthe die het Dick inpompte. Dick kreeg hierop een flesch champagne tot beloning van zijn vader. Hierna werd weer gedanst en toen verhuisde iedereen naar de conversatiezaal, waar Houck de directie overnam en met de dirigeerstok, het heele Munstersche Kapel achter hem aan en daarachter de menschen, alle zalen der Sociëteit doorliep. Zus, Jeannette Horst, Dick, Wim v. d. B .en ik zaten ook een oogenblik te zwarte pieten, waarbij Wim, die een beetje boven zijn theewater was, Zus maar zat te aaien, die dat nu niet bepaald aangenaam vond en maar tegen mij zat te lachen. Een oogenblik was het een lawaai van belang. Houck aan ‘t dirigeeren en alle menschen namen elkaar bij de arm en dansten mee, terwijl Juffr. Lamberts en een zekere ten Bruggen Cate boven op het billiard de cake-walk zaten te dansen. V. Doorninck met zijn lange aanhangsels en nog eenige anderen dansten ook al de cake-walk waarbij v. D. 3x op den grond viel en toen hij weer opgekrabbeld was, weer begon te dansen. Het werd toen een te ruwe boel, zoodat wij maar weggingen, maar het was ondertusschen ook al 5 uur geworden en sommige zijn zelfs tot kwart voor 6 gebleven. Ik was vandaag ook te soupeeren gevraagd door Ben Tilanus en v. Doorninck , maar ik was maar blij dat ik het met geen van beiden had, want Ben was vanavond een vreeselijke stijve klaas.
Maandag 6 Febr. 1905. Tante was vanmorgen heel goed en was al bij het ontbijt. Van Papa vond ik bij mijn bord f100 weer voor de piano, dol gewoon! Van Mama een wit zijden das door haar zelf gemaakt, een beelderige wit veeren waaier en f2.50 van Tante Jet. (…)
Maandag 13 febr.1905. Vanochtend schreef ik een brief aan Mama en vanmiddag maakten wij eene visite bij Mevr. v. Swinderen, die ons allen voor vrijdag te dineren had gevraagd. Hierna gingen wij met ons vieren op de Heerenveen wandelen en → wij hadden typische ontmoetingen, eerst Co Kool en Mees, toen le Faille met twee andere studenten. ← Wij deden een wandeling door het met sneeuwbedekt bosch → en toen we op de viaduct liepen Adri en Hetty voorop en Mies en ik achteraan, stoven opeens Jan Kool en een vriend ons voorbij. Wij hadden een vreeselijke lach, want ze hadden mij aldoor met J. geplaagd. ← Voor wij bij Mevr. v. Sw .eene visite maakten, zijn Keete en ik nog even bij Moeder geweest, die allerbeminnelijkst was. Willy zat er ook bij. → Toen K. en ik de markt overstaken, schijnt het dat Jan vlak voor ons uitgeloopen had, maar wij hadden hem niet gezien en daar plaagden Adrie en M. ons mij nu aldoor mee. ← Na onze wandeling door het bos gingen wij bij Lou teaen, waar Dido ook kwam. Lou heeft een snoezig kamertje met allemaal witte meubeltjes. De tea was ondanks de lekkere taartjes en bonbons vrij saai, waartoe vooral Lou zelf aan toedroeg. Vanavond zaten wij allen weer heel gezellig bij elkaar. → Nicht heeft toen uit hare engagementstijd verteld, zeer tot ons pleizier. ←
Dinsdag 14 febr. 1905. Om half 2 brachten wij Keete naar den trein en haalden wij Eva Hanneman af , de trein van Keete ging een half uur later weg, zoodat wij nog een heele tijd in de wachtkamer hebben gepraat. Wij gingen toen naar huis en deden vast ons balondergoed aan. Om 3 uur kwam eene Juffr. ons kappen; zij heeft mij toen voor de eerste keer hooggepakt met witte viooltjes in het haar → (het stond mij heel goed) ← Na het eten verkleedden wij ons, ik had mijn wit voile japon aan, Eva weer haar wit pongé, Mies een wit neteldoeksche met groen eronder en Adri eene dito met blauw. Nicht had een beelderige geelzijden japon aan. In 2 rijtuigen reden wij naar de Harmonie, waar we om half 8 al moesten zijn, daar Nicht ontvangen moest. Kort daarop kwam Jan Kool met wien ik het souper had, waarvoor ik 10 jan. al door Mr. v .St. was getelegrapheerd. Om 8 uur kwamen de meeste danseurs opdagen, Jan K. zorgde ervoor dat ik steeds toevoer kreeg en kwam een paar maal informeeren of ik al mijn dansen al had. De zaal was heel mooi versierd met witte pilaren en slingers groen, die van de zoldering waren neergelaten. Om half 9 kwamen de 5 senatoren binnen met roode linten behangen en maakten hunne buiging. Het bal werd geopend door Mr. van Starkenborgh met Willy, die samen eene rondte dansten en daarop werd er in 2 partijen gedanst. De senatoren gaven ieder aan hunne soupeuses bouquetten met roode linten. Ook Adri had van Mr .Haersma Buma een mooi bouquet gekregen; het is anders in Groningen afgeschaft. Wij hebben eenvoudig dol gedanst; in de quadrille die ik met Co Kool had, hadden wij vooral een vreeselijke pleizier. Wij hadden een heel gezellig souper tafeltje en zaten zoo: (…). Het souper duurde 3 uur, maar ik heb er niets van geweten, dat het zoo lang was en mij aldoor uitstekend geamuseerd. Er waren in ’t geheel 5 speeches. Eerst een van Mr. v. Swinderen, toen een van Mr. v .Starkenborgh en Prof van Wijhe, die heel aardig was.
Daarna speechte Majoor Ditmar er op los, maar er was toen zoo’n leven dat er niets van te verstaan was, maar met een glimlach op de lippen bleef hij toch maar doorspreken wel 20 min lang! Hierna was er een speech van den rector, Muller, die vooraf nogal gepleegd werd door de meisjes aan de senaten tafel, iets wat Willy, die een bijzondere genegenheid voor hem heeft, zeer ongepast scheen te vinden. Willy was ook in ‘t oog lopend deel met een luitenant Simons uit Assen, een teer punt bij haar!
We hadden een heel goed souper en eindigden met champagne. Daarna hebben wij heerlijk gedanst, maar moesten helaas weg voor de laatste dans, daar Nicht nogal erge hoofdpijn had → (Jan vond het vreeselijk jammer dat ik weg moest, daar het juist eene wals was, wat wij beiden zoo heerlijk vonden. Hij zei dat hij morgen eene visite zou komen maken en dat hij het nogal prettig vond, daar alle logees er waren. “Al was het ook maar omdat ik weet, dat mijne soupeuse er zal zijn, “ zei hij tegen mij in een onderdrukte toon. Mijn laatste dans had ik met Onco van Swinderen, erg vervelend en toen ik nu wegging hielp hij mij met de sortie wat Jan net op ‘t laatste oogenblik zag en toen riep: “Och toe, laat mij het doen!” maar toen was het al te laat. ← Om 4 uur gingen wij dus weer terug en gebruikten nog een kop bouillonblokje een broodje met ansjovis, zoodat wij om 5 uur pas naar bed gingen. Het was een dolle verrukkelijke zalige partij!!! Mies zat aan de senaatstafel en heeft zich dol geamuseerd met Co Kool, waarbij Willy weer op de loer zat. Adri soupeerde met Haersma Buma en Eva met Boissevain, allemaal aan afzonderlijke tafeltjes. Toen ik met Jan K. zat, kwamen Mevr. van Starkenborgh en Prof. Koch op mij af en heb ik nog even met Prof. Koch gesproken, die heel aardig was, maar wij herkenden elkaar geen van beiden. Onder het dansen heb ik ook met Mies Schutter en Bea Vos gesproken. Bea is vreeselijk doof, maar wij konden toch heel goed met elkaar spreken, daar Bea alles van de lippen kan lezen. Mies en Bea zagen er beiden erg knap uit.
Woensdag 15 febr. 1905. Om 12 uur werd ik pas wakker en stond op. Mies kwam even voor 1 beneden en moest dadelijk daarop naar de Catechesatie (ze was daarvoor in zoo’n goede stemming na het bal). Eva kwam een poosje daarna en toen we om kwart voor 2 naar Adri gingen kijken, lag ze nog gerust in slaap, wij riepen haar toen, daar om half 3 de menschen voor de digestievisite zouden komen . Eva, Mies en ik zouden zorgen voor theeschenken en koekjes presenteeren, terwijl Adri “uitsmijtster” van beroep was. Het was een heel leuke maar drukke middag, een voorgesteld en buig van belang. Er kwamen ook verscheidene studenten als de Kools, A.W. v . Echten, Hooft, Hermans, Buma, Feith, Mees etc maar ze zagen er haast allen erg slecht uit. → (katerig en verpierd zooals de Groningers het noemen) Jan K, die zoo bleek was als een doek, vroeg mij om morgen mee naar de comedie te gaan, wat ik erg leuk vond en zei dat ik het antw. wat later zou geven. → Toen J. binnenkwam, zat Eva naast mij. Adri zette toen gauw een stoel er tusschen, zoodat hij naast mij kwam te zitten. ← Ik sprak ook nog even met Nicht Annette, Mevr Albeda, Juffr. Gokinga, Mr. van Walree, prof. Pekelharing, Mr. van Eeten, prof. Nijhoff, Mr Modderman, freule Nanky van Milly (die verbazend lang bleef) en nog een massa menschen meer. Om half 5 kwam de laatste, Mevr. Maas. Na het eten en nadat Nicht even aan Jan K had getelephoneerd, dat ik graag van zijne invitatie wilde gebruik maken, gingen wij met Neef naar de Harmonie, waar een Concert was, wij dronken er thee en om 9 uur kwam Mies er ook bij zitten; ze was naar een vergadering geweest voor het bal masqué. Mr en Mevr de Milly en Dido zaten ook bij ons → Jan zat eenige tafeltjes van ons af en op een oogenblik zagen wij elkaar juist tusschen verscheidene hoofden door en knikte hij mij toe. Ik ben niet verliefd op hem, maar ik vind hem toch wel heel aardig, erg beleefd en eenvoudig. Ik word erg met hem geplaagd bij de fam. v. St. ← Toen wij uit de Harmonie gingen moesten wij tusschen een lange rij studenten door. In de zaal was de versiering precies zoo gebleven.
Donderdag 16 febr. 1905. Vanmiddag gingen wij het museum bezien, dat ik niet bijzonder mooi vond. Hierna gingen we bij Willy teaën, Dido was er ook , het was heel gezellig → Toen wij teruggingen, kwamen wij J. tegen, die er heel slecht uitzag. ← Na het eten kleedde ik mij gauw voor vanavond en om 7 uur kwamen Jan Kool en Felix mij met het rijtuig halen. Jan dronk nog even bij ons thee en werd door Adri verwelkomd met het Groningsche Studentenlied. Wij haalden daarop Annie Mees ten Oever af en reden naar den N.schouwburg, waar we op de 1 ste rij in de loge zaten, schuin tegenover de plaatsen van de fam. v St. Het stuk dat gegeven werd door het Rott. toneel, heette “Filip Forsberg” , een Zweedsch stuk, het werd heel mooi gespeeld, maar ‘t was aldoor erg tragisch, ik had een beetje vrolijker aardiger gevonden. Na de 2e acte, gebruikten wij een glaasje limonade in de foyer en spraken met de fam v. St. Co sprak ons ook nog even aan. Om kwart over 10 was het stuk al afgelopen en reden wij weer terug en → toen was het uit met de pret en met Jan! ←
Vrijdag 17 febr. 1905. Vanmorgen pakte ik mijn koffer en bracht met Mies en Neef eerst Adri en Eva naar den trein. Wij kregen alle 3 een Groningerkoek cadeau. Om half 12 ging ik met Mies naar Jansen en Reitsma voor Mies haar japon, maar ze kon hem pas een half uur later passen. Wij wandelden toen nog even door de Heerestraat, Heeresingel en Oosterstraat en na nog een poosje bij Jansen en R. gewacht te hebben, kon Mies eindelijk passen. Het was een beelderige wit pongé japon met wit linnen blaadjes en turquoise fluweel opgemaakt, erg leuk! Wij holden daarop naar huis terug en om 1 uur zat ik alweer in ‘t rijtuig, na van de fam. St. te hebben afscheid genomen, het was een dolle tijd die ik in Groningen heb gehad! In den trein heb ik aldoor gelezen, in Zwolle moest ik een uur weer wachten en om half 6 kwam ik te Almelo aan, waar Papa mij van den trein haalde en ik door Mokkeltje met een glaasje abrikozen werd opgewacht en natuurlijk van alles moest vertellen, ik vond het toch ook weer prettig thuis te zijn in home sweet home.
Zaterdag 18 febr. 1905. Voor Juffr. v. Lennep kwam, maakte ik met Papa eene wandeling. Mr. v. Doorninck heeft mij vandaag te souperen gevraagd voor ‘t bal in Zwolle,niets leuk, want Bosch v. Rosenthal had mij ook willen vragen en dat zou ik veel leuker gevonden hebben, maar Victoire zei dat ze dacht dat hij mij in maart pas zou vragen en toen kon ik v. D natuurlijk niet bedanken, vervelend genoeg!
Zondag 19 febr.1905. Vanmorgen ontving ik een brkrt. van Vic. Om te vragen of ik op W.S. met Bosch. v. R. wou soupeeren en daar Papa nog geen antwoord gegeven had aan v. Doorninck, heb ik geschreven daar ik dat heel graag wou, ik erg blij! Van 19 Febr. tot 1 Mrt is er niet veel bijzonder gebeurd alleen dat 22 Febr Mr. v. S. Sluys, Dick en Zus en Saar bij ons hebben gegeten. (…) 25 Febr heb ik ‘s Middags bij Saar getead met Zus en Geertrui, die een dagje over was; ‘s avonds en toen wij op Papa’s kamer zaten, werd er gebeld en toen ik opendeed kwam Nol Tilanus binnengestapt, die hier den heelen avond is blijven praten en het heel gezellig vond volgens zijn zeggen. (…)
Zwolle 1 maart 1905. Om 1.38 arriveerde ik te Zwolle, waar ik door V werd afgehaald, wij reden per rijtuig naar huis, waarop wij naar het station terugwandelden om twee logés: een student Everts uit Utrecht en Mr. Obreen uit Hilversum (een dooie neef van V) af te halen. Thuisgekomen maakten wij ons nuttig met kaarsvet in te trappen voor vanavond. Om 8 uur kwamen de gasten, die boven werden ontvangen, aan verscheidenen werd ik voorgesteld, balboekjes werden ingevuld, een kopje thee rondgediend en daarna gingen wij naar beneden om te dansen, in ‘t geheel waren wij met ons 29.
Telkens na eene dans vlogen wij naar boven om in V’s kamer, dien van Mr Q of onder de trap te gaan zitten. Om een uur of 12 begon het souper, dat in de eetkamer en veranda’s werd gegeven. Onze tafel zat zoo: (…). V zat aan een tafel van 8, dan was er nog een van 7 en 2 van 4 in de veranda, het was heel gezellig en het souper ook heel goed. Obreen vond ik erg vervelend, een Engelschman B. daarentegen was erg aardig en causant. De laatste quadrille had ik met hem. → hij was toen erg aan ‘t flirten, ik trouwens ook wel een beetje. ← Om half 3 ging iedereen weg en wij gauw daarop naar bed. → Mama de Vries en Perk Vlaanderen zijn vanavond in ‘t oogloopend veel samen geweest. P. is nog wel geëngageerd met Zus Klaassen uit Nijmegen. Hopa Klaassen, waar V. 11 maanden mee geëngageerd is geweest was er vanavond ook. V. kreeg bloemen van hem. ←
Donderdag 2 mrt 1905. Vanmorgen stonden wij om half 12 op gebruikten iets en gingen voor de koffie nog even met Everts en Obreen in ‘t Eng. werk wandelen, dat deed erg veel goed, want ik was nog wel wat slaperig. Vanmiddag vertrokken de logés. (…)
Vrijdag 3 mrt 1905. Vanmiddag gingen V. en ik Dora van Spengler halen, die bij Mevr Weynandts logeert: Mevr W. schijnt voordat ze kwam altijd vreeselijk geroepen te hebben over hare schoonheid, zoodat ze nu erg tegenviel, ik vind het een beeldje, maar er zit niet genoeg leven en fraicheur in, meer een poppengezicht en ze lijkt ook veel ouder dan ze is. We gingen nog meer lui afhalen en reden daarop per fiets naar het hockeyend, waar ik dapper meehockeyde, het was voor mij de eerste keer , maar ik kreeg verscheidene complimentjes, dat ik het al zoo goed deed, ik vond het dan ook een zalig spel. We gingen gezamenlijk nog even naar Mevr. Weynandts om te vragen of Dora vanavond ook mocht komen. V. en D. gingen alleen naar binnen, Mevr. had jour en het zat er stampvol. V. werd er woedend gemaakt door Mevr. van Eyk-Bijleveld, die haar vroeg of ze wel schoone schoenen had! Om half 8 begon vanavond de kinderpartij, waar 15 kinderen, meisjes van 12 en 13 en jongens van 15 en 16 waren gevraagd. Een jongen Bosch v. R. maakte iedereen aan ‘t lachen door zijn komiek entree: “Zoo, zijn jullie der allemaal al, is hier niemand? (Hij zag Mevr. niet zo gauw). Er werd ook weer eerst thee gepresenteerd en daarna ging men naar beneden om te dansen. Om half 9 kwamen nog Mies v. Royen, F. aan, Dora, Mena, Bosch v. Rosenthal, Mispel Blom, Beyer en Deking-Dura om met ons te dansen, wij hadden een vreeselijke pleizier, iedereen vond het zelfs nog leuker dan woensdag. Mispel en ik zaten een heele tijd in de varandah te praten en → En toen we terugkwamen verbeeldde Bosch zich, dat ik verlegen was, waarover we Woensdag n.l. een heel debat over hadden gehad ik vond A. erg aardig vandaag; hij vroeg mij ook welke japon ik Zaterdag aan zou doen, natuurlijk met oog op een bouquet, erg leuk! ← Toen de kinderen soupeerden, dansten wij en daarna hebben wij nog ‘t een en ander gebruikt. Bosch en Deking-Dura staken ook een pastijtje in hun mond, wat ze heldhaftig verdroegen want B. stikte er bijna in en Dura verbrandde zijn verhemelte haast. Toen de kinderen om 12 uur weggingen bleven wij, anderen nog een tijdje napraten en daarna gingen zij ook weg. Ik had vanavond mijn wit voile japon aan, deze keer hoog en woensdag laag.
Zaterdag 4 Mrt 1905. Wij sliepen vanmorgen tot half 1 en werden niet eens gestoord door het leven dat men beneden maakte om tapijten en meubels weer op hun plaats te brengen. Na de koffie schreef ik brieven aan Sissie en Paula en ‘t duurde niet lang of we moesten ons alweer voor vanavond kleeden. Aan tafel kregen wij ieder een beelderig bouquet bloemen van onze soupeurs. V. een van roze anjers met een roze lint, ik een van dubbele wit-gele narcissen met een groen lint, wat uitstekend paste bij mijn wit neteldoeksche japonnen groen satinet eronder. Om 8 uur begon de Tweede W.S., wij zaten ditmaal in de beukloge aan de linkerkant en hadden naast ons de Mispel, Dura en Tellegen. Het eerste stuk was een Kaffeeklatsch van een twaalftal dames, het was ontzettend leuk, ze hadden ook zulke alleraardigste ouderwetsche costumes met wijde rokken en groote hoeden op, het leukst zagen Lida van Reede, Netty, Mevr Pijnappel en Mevr Thode van Velsen eruit. Toen het einde was, stond Netty zoo knicksen te maken dat ze haar crinoline verloor, wat groote hilariteit verwekte. Hierna zong Mevr. Pijnappel 2 fransche stukjes, die Mevr. Thode v. V had moeten zingen, maar deze was door verkoudheid verhinderd. Daarop werden door 8 dames een menuett uitgevoerd, die heel aardig was, maar wel wat te lang duurde. Het elegantst deden het Tony Lechner en Bep van Reede; Sommigen o.a. Leiva Scheltus van Ijsseldijk (een zuster van Suze uit Haarlem) zetten vreeselijke gelegenheidsgezichten; ze hadden ook heel aardige costumes aan en deden het heel goed. Hierna was het glanspunt van de avond, n.l. het stukje: La Veuve au Camélia, waarin Bep van Reede, van Hall en Netty Bierens meededen. Ik heb zelden zoo’n aardig comediestukje gezien en Bep en v. H. waren geboren comediespelers, vooral Bep, die zich met erg veel gemak en élégance bewoog, daarbij sprak ze uitstekend fransch, ofschoon ze nooit op een fr. kostschool is geweest. Nettie die wel op een Zwitsersche kostschool is geweest spreekt een veel slechter fransch en v. H. had erg veel durf). Bep zag er ook zoo snoezig uit in een witte japon, bijzonder knap. → Men spreekt van een engagement tusschen haar en v. Hall, het zou me niet verwonderen, de laatste is een erg knappe man; het schijnt ook dat toen Bep moest zeggen: Je vous bime! v. H. zei: Êtes vous sincère cette fois-Gru. Bep kreeg ook een mooi bouquet en de jongelui in de loge naast ons, gooiden met bloemen naar beneden. Hierna werden er dansen besproken, die ik trouwens allemaal al had, daar er tusschen de stukjes door jongelui ons om dansen hadden gevraagd, ik besprak er echter nog tot de 9de extra. In de loge aan de andere kant naast ons, maakte ik kennis met Mr. en Mevr. Neven, Mr .vond ik heel aardig, verder maakte ik kennis met Mr. Sunnink, Mr .Vaillant uit Utrecht en Schmidt auf Altenstadt uit Amersfoort, ook met Mr .Gratama en Schaafsma, waar ik allemaal dansen mee had, maar er werden maar 3 extra’s gedanst. Ik vond het dansen erg gezellig en heb zalig gewalst met Bosch v. Rosenthal, die mij het linksom walsen geleerd heeft. Aan ’t souper zaten wij op de volgende wijze: (…) → Ik kon het niet goed uitstaan, dat Faan en A samen zoo zaten te flirten! ← Om half 3 was de W .S. geëindigd, zeer tot mijn spijt want ik had vreeselijk veel pleizier, maar was toch wel erg moe. B. was niet zo spraakzaam als gewoonlijk, daar hij erge hoofdpijn had.
Zondag 5 maart 1905. ‘t Was al een heele rare dag vandaag. Nauwelijks waren we op, of we staken ons al dadelijk in witzijden blouse met witte rok om naar ‘t Veer te gaan, maar we kregen een telephoontje even voor we weg wilden gaan, dat we aan ’t station moesten komen. We gingen dus met de tram van half 1, waar we Bosch en Dura aantroffen, die al naar ‘t Veer waren geweest. Aan ’t station aangekomen vonden wij in de wachtkamer reeds eenige meisjes, het was daar erg koud, zoodat wij allemaal onze mantels maar weer aantrokken, de heeren kwamen ook allen in smoking en gekleede jas en last but not least, kwam de gastheer Mipsel aangestapt. Om ongeveer half 2 begon de lunch, waaraan wij met ons 17en aanzaten op de volgende wijze: (…) We kregen een uitstekende lunch: bouillon, beafstukjes aardappelen, spiegeleieren, brood en vruchten, voorts witte en roode wijnen champagne, het was er vroolijk en gezellig aan tafel → v. Royen was ook goed geplaatst, want ieder meisje zou het vreeselijk gevonden hebben naast hem te zitten daar hij zoo gauw boven zijn theewater is. ← Na tafel gingen wij gezamenlijk te voet naar ‘t Katerveer, waar nagedacht werd. Vic, Dura, Mispelblom en ik liepen samen aan de voorkant van de Veerallee, Vic → was in een dolle bui, en op een oogenblik nam D. haar op en droeg haar een eindje, M. wou het toen met mij ook probeeren, maar ik bedankte ervoor en liep hard weg. ← (…)
Maandag 6 maart 1905. Vanochtend kwam Mama, waarmede ik naar Otte ging. ‘s Middags werd Vic. getelephoneerd door Mispel om te komen teaën bij Dalenoord. Vic zei dat dat goed was indien er ook anderen kwamen; wij gingen er dus om 4 uur heen en vonden er buiten Mispel nog Perk. → wij dachten dat er ook nog anderen zouden komen, maar nee hoor, ze was w nogal boos, omdat hij er ons zoo in had laten loopen, maar we zijn toch maar blijven zitten. Het was verbazend gezellig, ik had erge pret met Perk, die zei dat ik plat Almelosch praatte, waarop ik hem aldoor plaagde met zijn rare spraak, hij spreekt n.l. altijd alsof hij een aardappel in zijn mond heeft. Wij kregen thee, taartjes en port. V. had Misp. zijn spoorkaartje afgepakt, waarmee hij om zes uur naar Goor moest en toen we weggingen nam ze het mee en hij hield hare beurs in pand. Vic zat er toen wij terugliepen, nogal mee in en ook omdat wij ongechaperonneerd waren. Mevr. en Ma vonden dat laatste dan ook niets goed maar wij konden er niets aan doen. ← Vanavond hebben wij heel gezellig nagepraat, ik in Viv.’s bed. → Ze vertelde mij toen, die geschiedenis van Perk, Mina en Zus Klaassen. ←
Dinsdag 7 mrt 1905. (…) ‘s Middags had Mevr. haar jour, Vic. deed hiervoor haar blauwe voile japon aan en ik mijn wit zijden blouse met witte rok. Er kwamen nogal veel menschen, o.a. ook Mr. en Mevr. Sichterman. Mr kende Papa nog wel van vroeger uit Leiden. Netty bracht Vic → een brief van den Mispel. ‘s Avonds in bed hebben wij weer een heele tijd nagepraat en vertelde V. dat zij 11 maanden met Klaassen geëngageerd was geweest en dat Quarles v. Ufford haar ook ten huwelijk had gevraagd. ←
‘s Middags ging Vic uit dineren bij Pik van Slooten en ‘s avonds kwam Sickinge ons vervelen.
Woensdag 8 mrt 1905. → V. kreeg vanmorgen een briefje van Zus Klaassen, of V. voor Perk’s verjaardag, de 13e voor hare rekening oesters en ale wilde bestellen en dan aan v. Woelderen wou vragen Perk Maandag na zijne les af te willen halen om met hem naar zijne kamer te gaan. V. ging dus met mij naar v. W. en gaf daar een briefje af, waar in stond of hij om 4 uur op de markt wilde zijn. Wij vonden hem niet direct, maar eindelijk zagen we hem toch. Hij zag er erg leuk uit in uniform. Hij keek toch zoo raar op toen V. hem vroeg of hij van oesters hield, maar hij beloofde te doen zooals hem gezegd werd. ← (…)
Vrijdag 10 maart 1905. Vanavond ging ik per rijtuig naar het Odeon, waar ik Mevr. en Netty Bierens de Haan vond, met wie ik mee naar het concert ging, want Vic noch Mevr. gingen erheen. Mevr. en Mr. Weynandts en Dora van Spengler waren ook met ons mee; achter mij zat Faan. Dora was onuitstaanbaar vanavond, zoo vreeselijk geaffecteerd, ze zat naast mij en zat met Netty vreeselijk idioot te lachen. Het concert van Julia Culp was prachtig, ze werd geaccompagneerd door Betsy Culp. Ze zong allemaal duitsche dingen, behalve 2 Holl. toen ze binnenkwam vond ik haar bepaald leelijk, maar toen ze zong vond ik haar beter, ze had een snoezig mondje, mooie tanden en een aardig neusje, maar hare oogen waren niet mooi en ze had bijna geen haar. Haar stem was bijzonder mooi en sterk, maar wat ik ook niet kon uitstaan was dat ze na elk stuk dat ze zong zo verwaand keek.
Zondag 12 maart 1905. (…) Annette is gisteren gekomen → ik vind haar een groote schreeuwer en ze praat erg door de neus, ik vind haar nogal vervelend, zoo wou ze b.v. vanmiddag heelemaal niet spelen, ondanks het aandringen van Mevr. ←
Maandag 13 maart 1905. Vanmorgen, toen ‘t ontbijt werd afgewasschen, was ik aan ‘t haken, toen opeens Mama voor onze neus stond. Mama had deze heele week nog pijn gehad aan de kiezen en was dus vanmorgen nog even naar Otte gegaan, die Mama echter verzekerde het niets was. Vanmiddag deden Mama, Mevr. en Annetje onder een stortregen boodschappen, ik maakte de das af en om 4 uur kwam Mena eene visite maken en kregen wij thee. → Mena vertelde mij dat Vic en zij voor Perk’s verjaardag het soupertje van hem en v. Woelderen wilden volmaken met een paté en sinaasappelen, verder had M. een briefje geschreven aan de Juffr. bij wie P. in huis is om alles netjes binnen te brengen en voor bloemen te zorgen. Ik voor mij vind het alleridiootste toestanden hier. ← Na het eten gebruikten wijnoogst een pousje + een glaasje curacao en daarop gingen Mama en ik per rijtuig naar het station. Te Almelo aangekomen kwam Papa ons van de trein halen en hadden wij thuis nog een heel genoegelijk avondje.
Donderdag 16 maart 1905. Vanmorgen om 10 uur ging ik naar Mr. Otte om 2 kiezen te laten plomberen, met de een was hij wel 3 kwartier aan de gang en het deed ook nogal erge pijn, de andere ging veel gauwer. Vanmiddag gingen Vic. en ik samen visites maken, ik bij Mevr. Bierens en Vic. bij Mevr. Pik van Slooten. Mevr. Bierens ontving niet en toen zijn Vic. en ik daarna naar Mies van Royen haar jour geweest, het is alles bijzonder smaakvol bij haar ingericht; wij kregen een kopje thee en toen kwam Mevr. Slotemaker een jong vrouwtje, ze is erg vervelend. Hierna kwamen Annie van Reede en Schlingemann, de laatste is ook erg vervelend en deed maar niets anders dan aldoor Anne aankijken.
‘s Avonds werd ik door Perk Vl. opgebeld of ik zaterdag met hem soupeeren wilde, → maar hij zei dat hij een voorwaarde maakte, n.l. dat ik niet meer zoo brutaal mocht zijn! ←
Vrijdag 17 maart 1905. (…) Hierna gingen wij naar de verschillende markten, het was juist marktdag en heel vol en vroolijk, heel aardig vond ik de costumes van de Staphorster boertjes en boerinnetjes te zien. Hierop gingen Vic en ik bij Dalenoord taartjes eten en toen eene visite bij Mena maken met wie we nog even opliepen. Vanmiddag was het prachtig weer en gingen wij hockeyen, het was dol leuk vooral omdat er zooveel menschen waren. Bosch en Dura waren er ook weer, in ’t teruggaan gingen Bosch en Dura met ons mee, maar ze waren niet in high spirits want ze lieten ons bij Biggelaar schieten, zoodat Mena, Vic. en ik samen maar limonade en taartjes gingen gebruiken. → Toen Vic en ik teruggingen, vertelde V. mij dat Mevr. Dura vroeger met iemand anders getrouwd was en toen Dura heeft leeren kennen, waarom zij zich heeft laten scheiden. ←
Zaterdag 18 maart 1905. (…) Voor het eten begonnen wij ons te kleeden, wat wij na ‘t eten voortzetten. Vic, die met van Woelderen soupeerde, kreeg van hem uit Dordt gestuurd 4 prachtige donkerroode rozen, waarvan er helaas twee uitgevallen waren. Om half 9 begon de partij bij Mevr. Bierens, wij waren in ‘t geheel met 24, het was een erg gezellige avond. → met Bosch had ik 3 dansen, waarvan een een extra, die vlak achter elkaar kwamen en toen hebben wij toch zoo ingezellig samen in een hoekje gepraat, ik ben geheel gecharmeerd van hem, zoo mooi donker en prachtige oogen en beelderige witte tanden, maar helaas hij is voor Faan weggelegd! Aan ‘t soupertje heb ik dol en dolle pret gehad, ik had ook zoo’n leuke plaats en heb vreeselijk veel gekheid gemaakt met Perk, wij zaten samen op de canapee. ← Onze tafel was zoo: (…) → Dura was erg stil en zat er ook vervelend daar P. en ik steeds samen spraken en Mena en v. Hall en met Ess Palthe werd ook niet veel gepraat. ← Wij hadden een heel goed souper. Hierna werd weer heerlijk gedanst en het eind was een heel leuke copiloot o.a. kregen wij en gaven wij bouquetjes, ik kreeg een van Hermsen en gaf een aan Bosch. Dan deden wij la coquette en ook moest een meisje met een kaars in de hand boven op een stoel staan en de heer die hem uit kon blazen mocht met haar dansen, dan was er een duel tusschen heeren en twee gebroken harten die in elkaar moesten passen! ’t Mijne paste in dat van Bosch. Om half 3 gingen wij naar huis. → V. was stil en ik begreep al niet wat ze had, toen ze mij bij ‘t naar bed gaan vertelde dat Mispelbloem haar gevraagd had al bij de tweede dans, toen ze samen alleen in een kamer waren gebleven. V. had het inpijnlijk gevonden hem gezegd dat zij het niet wist of zij van hem hield, waarop hij erg had zitten snikken, V. zei: ze kon hem niet aanzien zoo diepongelukkig zag hij er uit. V. zei mij vanavond dat ze geloofde dat ze hem niet wou hebben, maar dat ze het eigenlijk niet wist, ze was erg wanhopig en ik probeerde haar zooveel mogelijk raad te geven; we praatten zoo ongeveer tot 4 uur nog. ←
Zondag 19 maart 1905. → V. had vannacht slecht geslapen, geen wonder ook! ← Om 12 uur gingen wij naar ‘t Hotel waar we met de deelnemers van de hockeymatch lunchten, ik was n.l. gepromoveerd tot buffetjuffrouw en kon dus ook aan de lunch deelnemen. Ik had een aller ellendigste plaats, links zat van Hall, die ik niet uit kan staan. Rechts van Velsen Coster, die allervervelendst was, daarbij gevoelde ik mij ook niet erg goed, katterig en ‘t was er zoo benauwd, dat ik maar een kwartiertje weg ben gegaan in de buitenlucht, waar Mena de Vries een beetje bij me kwam. De Hengelosestraat reden per rijtuig naar ‘t hockeyveld en ik reed er met de anderen per fiets heen. Om 2 uur begon de match, die erg spannend en animeerend was. De eerste goal maakte Perk Vlaanderen, ‘t was een splendid rush; toen het half-time was, stond het 2-0 voor Zwolle, alle spelers kwamen toen port, sherry, minerale wateren en sandwiches gebruiken (door Mevr. Quarles gemaakt). Faan, Bep v Reede, de Bordes en ik hadden het toen vreeselijk druk. Na een kwartier werd er weer gespeeld en het eind der match was 9-0 voor Zwolle. Een Hengelhoef had met een stick een erge klap tegen zijn rechterhand gekregen, dat heel dik opzwol, zoodat hij niet meer mee kon spelen. Na de match werden wij eenige keeren door de Hengeloërs gekiekt. Mevr. Q inviteerde daarop een 12 tal Zwollenaren om ‘s avonds bij haar te komen en thuisgekomen telephoneerde Mevr. dadelijk om limonade en taartjes en om half 9 stonden wij weer klaar de gasten te verwachten: Mr. en Mevr. van Royen, v. Hall, Hermsen, Mispelblom, Dura, Tellegen, Netty, Mena, Perk Vlaanderen, Lide. Ik hielp Mevr. met theeschenken en kopjes rondgeven, ook om van Hermsen af te komen, die aldoor om me heen dwarrelde, wat ik vrij vervelend vond. Mevr. Q had gezegd tegen Vic en mij dat alles goed was behalve dansen, maar ze waren er nauwelijks of alle meubels werden weggedragen, v. Hall zette zich aan de piano en de pret begon. → Ik doormaakte een pijnlijk oogenblik namelijk een soort liefdesverklaring van Hermsen, die zei dat hij het zoo vreeselijk jammer vond, dat ik zoo gauw al wegging, dat hij zoo goed met mij kon opschieten en dan een heel gedaas over zijn vurig leven, dat mij feitelijk niets kon schelen. Hij vroeg me ook elken keer om een dans, maar speelde gelukkig ook een hele tijd, hij was tenminste maatvast al ging het soms ook zoo valsch als iets. v. Hall daarentegen speelde met te veel gevoel niet in de maat. ← Wij bleven nog een erg lange tijd samen praten (…) Toen we naar bed gingen vertelde → Vic mij dat zij weer een zeer emotievolle avond had doorgemaakt. Mispelbloem had n.l. zijn verzoek nog dringender herhaald en V. antwoordde dat zij niet wist of ze van hem hield en zich niet kon binden, M. heeft haar ook een kus op handen en in haar nek gegeven; hij vroeg haar ook of hij met haar verjaardag kon komen, waarop V. “ja” heeft geantwoord. V. was vreeselijk opgewonden het eene oogenblik zei zij dat ze hem zeker wou nemen, het andere oogenblik weer niet. Ik zei haar dat ze hem niet mocht nemen, zoolang ze niet zeker was van hare liefde, “dan breek ik het engagement maar weer af” zei ze. Ik heb haar gezegd dat ze niet zoo’n flirt mocht zijn. ← Wij bleven nog een erg lange tijd samen praten.
Maandag 20 maart. (…) Vanavond werd V. → weer opgebeld door Mispelbloem, die ‘s middags naar Zutphen was vertrokken, hij heeft ook nog meegetennist. ←
Dinsdag 21 maart. → V. vertelde alles aan Mama, die haar aanraadde M. in geen jaar te zien noch te schrijven. ← (…)
Woensdag 22 mrt 1905. Vanavond gingen we per tram naar de comedie met Mena, er werd door het Ned.Toneel “de wereld waarin men zich verveelt “ gegeven, een alleraardigst vroolijk stuk. Soms zaten we te stikken van het lachen. Tegenover ons zaten Perk en v.Woelderen → (waar V. ook al een flirt mee heeft) ← Het was zulk heerlijk weer dat we maar terugliepen. In de Pauze gingen wij niet in de gang, maar de anderen dansten nog in de gang, bespottelijk gewoon! → Vanmiddag schreef V. aan M. een brief waarin ze zei dat ze er met haar Mama over gesproken had en hen aanraadde elkaar in een jaar niet te zien noch te schrijven (Dit was Donderd; vandaag kreeg ze een brief) ←
Donderdag 23 mrt 1905. Vanmiddag om half 2 vertrok ik uit Zwolle en werd door Victoire per rijtuig naar den trein gebracht. Te Almelo aangekomen kwam Papa mij halen. Vanmiddag hadden wij een dinertje, we zaten zoo: Mama, Mr Straatman, ik Nol, Juffr.van Haaften, Papa, Tine Tilanus en Mr. Houck. → Het was een bijzonder gezellig dinertje, A was heel aardig. Ik had mijn wit zijden blouse met witte rok aan. ←
Zondag 26 mrt 1905. Ik zou vandaag gepresenteerd worden, maar het regende zoo, dat we maar besloten geen visites te maken. Om 4 uur ging ik naar Saar toe, waar ik met Zus zat. → Ik vertelde hen van Vic’s engagement, wat hen zeer interesseerde. Vanavond toen wij weer op Papa’s kamer zaten, werd er gebeld, Dina deed open zeggende dat Mr. Tilanus er was, ik vloog naar mijn kamer om mijn kapsel nog wat in orde te maken, maar Ma kwam mij gauw halen, zeggende dat hij bloemen voor mij had. Ik kwam dus binnen en vond in een doos prachtige theerozen (Marchal Niel) er waren wel 40 en ze roken overheerlijk. Ma fluisterde mij in: “hand” dus gaf ik hem een hand om te bedanken. Hij was juist uit Duitschland teruggekeerd en kwam zoo van den trein. Hij bleef maar kort, daar hij naar huis terug moest. Ik vond het erg aardig van hem mij die prachtige rozen te geven, maar verder zijn mijn gedachten niet gegaan ik had een paar dagen verder moeten zien!! ←
Woensdag 29 mrt 1905 → Dit is een dag geweest, dien ik nooit vergeten zal, een dag vol emoties. Om Toen ik bezig was de koffieboel om te wasschen, kwamen Pa en Ma binnen, en zaten samen iets te bespreken, ik vroeg wat ze toch hadden, tot Papa zei, dat het iets over mij was. Opeens zei Pa: Nu we zullen het je dan maar zeggen: Tilanus heeft je ten huwelijk gevraagd! Ik was zoo overbluft, dat ik het eerst niet wou gelooven, totdat Pa mij zijn brief liet lezen. Ik wist niet wat er over te denken, en liet mij eerst niet heel aardig over hem uit. Pa en Ma vonden het allerberoerdst en ik vind het vreeselijk interessant; het idee alleen, dat iemand op mij verliefd kan worden, vind ik allergrappigst. Houden van hem, doe ik niet! Ik vind hem wel heel aardig, maar dat is ook al. Pa, Ma en ik maakten samen een wandeling, de Mosterdpot om, maar aldaar werd er natuurlijk over gesproken. Pa vind het geen partij, is er persé tegen, ik niet. Hij is rijk, naam niet kwaad, allerliefste familie, hij, naar ik geloof ook heel lief en onzelfzuchtig, maar de zaak en de liefde! Ik wou maar, dat hij eens naar een jaar terug wou komen, wat dom ook mij zoo gauw te vragen. Pa liep den heelen dag over den brief te denken, die hij terug moest sturen, maar heeft eindelijk besloten hem Zaterdag tusschen 8 en 9 een onderhoud toe te staan. Pa’s briefje kon echter pas morgen gepost worden, daar hij gevraagd had om Pa’s antwoord tusschen zes en zeven op de post te doen, dan ontving hij het eigenhandig. Orme Nol als hij nu morgen geen antwoord vind! ←
Donderdag 30 mrt 1905. → Ik kon vannacht eerst maar niet in slaap komen en moest er aldoor aan denken, ik weet er geen antwoord op, als ik “nee” zeg, heb ik er misschien later spijt van, en dan is het nog veel erger, een jaar uitstel is het beste naar mijne meening, daarbij zijn wij beiden nog zoo jong, ik vooral, ik kan mijzelf niet geëngageerd voorstellen, wat zou de fam. C. ook te kletsen hebben, maar dat zou mij niet kunnen schelen als ik hem liefhad, zou dat ooit kunnen gebeuren!? Arme N! Ik kan vandaag ook weer aan niets anders denken, wat zal de toekomst zijn, ik wou dat ik het wist, want deze twijfel is vreeselijk! ← (…)
Vrijdag 31 mrt 1905. → Vandaag heeft Nol dus Pa’s brief gekregen, ik beklaag hem morgen, vandaag werd ook weer lang en breed over hem gesproken, ik verdedig hem zooveel mogelijk en wil niet geheel van hem bezien, hij heeft toch zooveel voor en het kan best zijn, dat ik nog van hem ga houden, ik ken hem nu nog zoo weinig. Als Pa in ‘s hemelsnaam maar beleefd tegen hem is, ik wou dat Pa niet tegen hem op kon! Een jaar uitstel is de beste oplossing. Vanmiddag voelde ik mij bepaald ellendig door al die geschiedenissen en was erg bleek. ← (…)
Zaterdag 1 april 1905. (…) → Arme Arnold vanavond, Pa had hem gezegd tusschen acht en negen uur te komen, op de logeerkamer wachtte ik op zijn komst, tot ik hem om half negen het hekje zag binnenkomen en spoedig daarop kwam Pa hem bij de deur van zijn kamer tegemoet; ze spraken zoo hard, dat ik haast alles kon verstaan en o.a. hoorde, dat Pa het op mijn jeugd gooide en zei dat hij jonge huwelijken altijd erg afkeurde en dat jonge meisjes het altijd een bravoure vonden gauw geëngageerd te zijn. Ook zei Pa, dat hij er met Ma over had gesproken, maar ik er niets van af wist en dat hij ook tegen dat “opvallend veel komen” was, want dat de menschen hier toch al zooveel kletsten. A werd er wanhopig onder en zei dat hij dan in ‘s hemelsnaam maar lid zou worden van een tennisclub! Pa zei ook dat hij pas over een jaar met zijn aanzoek terug mocht komen, hij vroeg toen of hij dan wel eens van tijd tot tijd mocht komen aanwippen “jawel” zei Pa, zoo eens in de 2 maanden! Op ‘t laatst vroeg hij of hij Ma en mij ook kon zien, maar dit werd ook weer tegengegaan door Pa’s zeggen, “dat we vanwege schoonmaak in ‘t kleine kamertje zaten” net alsof hij er niet meer bij kon! Het heele onderhoud ± 1 ½ uur, ‘t was eigenlijk maar goed ook, dat hij niet binnenkwam, want we hadden het licht er al uit gedaan. Toen hij weg was, gingen wij gezamenlijk naar boven, waar Pa ons het heele onderhoud triumphantelijk meedeelde, maar ik heb innig meelijden met hem, want hij moet het niet erg prettig gehad hebben en was erg zenuwachtig. Pa dwaalde aldoor van het chapitre af en vroeg hem dan iets anders, maar dan zei hij weer: “Neemt u me niet kwalijk, maar als ik nog eens even op ons onderhoud mag terugkomen.” Pa was nogal erg stijf en noemde hem aldoor Mijnheer. Pa’s streven was ook mij zoo jong mogelijk te doen voorkomen, alsof ik nog een kind was, belachelijk! – Vanmiddag maakten wij eene wandeling, in de buurt van de fam. T. (eene omtrekkende beweging!) Toen we opeens Mevr. met Guli en Fine zagen, waarop wij een omweg maakten en hen dus niet ontmoeten. ←
Dinsdag 4 april 1905. (…) → Ma en ik liepen een heele tijd alleen achter en spraken aldoor over A. in elk geval willen wij weer goedmaken wat Pa bedorven heeft, Ma vind hem ook vreeselijk aardig en ik geloof wel, dat ik op den duur van hem zou kunnen houden, maar ik weet niet of die liefde groot genoeg zou zijn om hem mijn man te maken. Gedurende de heele fietstocht dacht ik aan niets anders en was hij in mijn gedachte steeds bij mij. Ik kan mij nu al verheugen op den dag ik daar ten eten zal worden gevraagd, want dat zei hij tenminste. Toen wij per fiets terugkeerden zagen wij juist Mevr. T. die den Dijk inging, misschien was ze wel van plan geweest Ma op te zoeken. Thuisgekomen vertelde Ma mij over haar engagementstijd en dat Grootma C. en de heele fam. C. in ‘t begin niet aardig tegen Ma was en dat nu alleen omdat Ma geen geld had, arme lieve Moes. ← Vanavond schreef Mama eene brief aan P. → en vertelde haar alles, ik deed het liever niet, omdat ik haar toch niet alles kon zeggen. ←
Woensdag 5 april 1905. (…) → Dina was vanavond uit en toen er om half 9 gebeld werd, deed Ma open en hoorde ik een mannenstem, ik dacht van A, mijn hart klopte vreeselijk en was hij dat oogenblik binnengekomen, dan had ik hem haast niet eens goedendag kunnen zeggen, maar gelukkig was hij ‘t niet. ←
Zondag 9 april 1905. Vanmorgen hoorde ik dat Mr Sandberg, adv. gen. te Arnhem met 1 juni zijn ontslag heeft verzocht. Papa gaat er voor solliciteeren. → waar zullen wij nog komen? ← Vanmiddag werd ik deftig door Ma en Pa gepresenteerd, we moesten erg lachen zoo als wij daar naast elkaar liepen, Pa met zijn hoogen hoed op, die elk oogenblik gevaar liep van door den wind meegenomen te worden. Ik had mijn nieuw covercoatpakje aan met sleep, bruine hoed en bont, ’t stond keurig.→ Wij moesten natuurlijk ook eene visite maken bij de fam. T. waarvan allen, Mr. Guli en Arnold thuis waren, de eerste twee nogal zenuwachtig. A zat aldoor met mij te praten, wij bleven gek kort, waar Ma achterna spijt van had, maar wij moesten nog zooveel visites maken. ←
Dinsdag 11 april 1905. Papa ging vandaag naar Arnhem , naar Mr de Meyer. → Mr. de M. schijnt bijzonder vriendelijk tegen Pa geweest te zijn en zal erg zijn best voor Pa doen, maar Pa denkt wel niet er te komen, daar Mr. Kerstendijk uit den Bosch en neef d’Yvoy uit Leeuwarden ook soliciteeren.
